Bijna weer een jaar voorbij .. bedankt 2016!

Raar hoor, alweer bijna een jaar voorbij. En er is heel veel gebeurd, van diepe dalen tot grote hoogtes. Het dieptepunt waren het verlies van mijn vader, het werkeloos thuis zitten en veel onverwerkt verdriet en pijn. De hoogtepunten waren het vinden van de liefste en mooiste vrouw van de wereld, mijn persoonlijke verandering als mens en mijn vrijheid en veel rust die heb ik mogen ontvangen en natuurlijk een nieuwe baan.

2016 was en is een bewogen jaar voor mij. Na het overlijden van Pa gebeurde er veel met me. Andere perspectieven op het leven, het afsluiten van verdriet en achterom kijken en weer opnieuw beginnen. Positiviteit en genieten van het leven staat steeds vaker centraal in mijn leven. Oude dromen heb ik laten varen en ik laat nieuwe uitkomen. Soms lijkt het alsof het zo moet zijn. Investeren in jezelf word beloond en het betaald zich meer dan dubbel terug.

Ik wil graag mijn vader bedanken voor zijn wijsheid, zijn liefde en alles wat hij voor ons gedaan heeft. In de laatste paar jaren van zijn leven heb ik veel van en over hem geleerd waar ik heel dankbaar voor ben en hem uiteindelijk heb kunnen zeggen dat ik van hem hou. En ook samen met hem genieten en leuke dingen doen zoals het leven bedoeld is. Hem kunnen bijstaan in zijn donkere dagen en kunnen lachen om de gekste dingen op de leuke dagen. Daar ben ik erg dankbaar voor.

Wat er daarna nog gebeurd in 2016 is het vinden van iemand die je begrijpt, die van je houd en die er voor je is. Iets wat ik echt op de lange baan geschoven had. “Dat komt nog wel een keer..” dacht ik dan. Uren met elkaar kunnen praten met elkaar, alles met elkaar delen, elkaar helpen jezelf weer een compleet mens te maken. Ook hier ben ik erg dankbaar voor. Dank je wel lieve schat.

Het mag duidelijk zijn, 2016 was eindelijk een jaar voor mij. Ik zal er hard aan werken van 2017 net zo een jaar van te maken.

En nu ben ik gewoonweg dankbaar voor wat er in mijn leven gebeurd.

Het is zoals het is en je maakt het zelf.

wp_20160813_033

Vakantie

Je zou bijna denken dat ik nu al 2 maanden op vakantie ben maar schijn bedriegt. Op dit moment heb ik 1 week vrij, dat vind ik altijd wel prettig om even zaken aan het af te ronden. Ik had mijn belastingaangifte uitgesteld, studie was vrijwel onmogelijk de afgelopen twee weken, papierwerk en noem maar op. Gelukkig kan ik zeggen dat ik deze zaken bijna zo goed als afgerond heb. Op dit moment zit ik bij mijn vader in z’n tuin met zijn laptop en even ingelogd op m’n website. De reden waarom ik hier zit is omdat mijn zusje, na veel discussie, eindelijk mijn vader zover heeft gekregen om het plafond in een van zijn slaapkamers op te knappen. Deze zag er zo vreselijk uit na een lekkage aan het dak. De verzekering heeft netjes betaald en terwijl ik dit typ is men bezig het nieuwe plafond alweer te kitten. Eerlijk gezegd voel ik me een beetje overbodig op dit moment vandaar dat ik even achter in de tuin zit.

Liever had ik nu ergens aan een zwembad gelegen echter kwam het er niet van (niet gepland, uitgesteld etc.) maar voor de volgende keer ga ik toch zeker plannen, je bent niet uitgerust als je alleen maar thuis blijft.

Morgen nog een dagje naar Pa en dan is alles hier zo goed als afgerond, ondertussen wat leuke gesprekken gehad met de klussenier die deze klus aan het doen is.

Dus beste lezer, helaas heb ik niet zo veel geblogd als ik gehoopt had, dit is ook te wijten aan het feit dat ik druk bezig ben geweest met werk. Ook schrijf ik kleine stukjes voor de nieuwsbrief die maandelijks uitgebracht word en ikzelf vind dat een hele leuke ontwikkeling maar dat gaat soms ten koste van het normale bloggen, helaas…

Nu mezelf even dwingen weer achter de pc te kruipen en toch maar een stukje te gaan schrijven, misschien niet een van mijn beste stukjes maar ik ben weer bezig!

Word vervolgd…

Subine

Nee hoor, ik ben niet gek geworden maar soms noem ik benzine wel eens subine.. Maar even serieus, mijn god wat is het duur geworden. Je staat niet meer voor de lol aan de pomp. Nu was dat toch al niet mijn favoriete hobby maar nu sta je bijna te huilen als je je benzinetank volgooit. Het is al een soort van Russisch roulette geworden ; even kijken bij de pompstation op de hoek (shit ik moet nog naar Arnhem), mmm toch maar doorrijden, misschien is het in Arnhem nèt iets goedkoper … en dan op de laatste druppels het benzinestation inrijden 🙂

 

Ik ben er aardig bedreven in geworden om te kijken waar het nu het beste goedkoop tanken is. Nu moet ik zeggen (in mijn geval) is goedkoop echt duurkoop. Mijn auto was er niet blij mee dat ik bij de witte pomp tank. Na een paar keer consequent tanken bij een witte pomp begon hij te stotteren, proesten en te hoesten als ik de weg op ging. Waar het aan ligt, ik zou het niet weten maar ik probeer het maar niet meer uit.

 

 

 

Dus nu tank ik voornamelijk bij de grote merken, gelukkig word je geholpen door verschillende vergelijkingsapps voor je mobiele telefoon. Wat best wel verbazend is, is dat pompstations verschijnen die je zelf niet eens wist dat ze bij je in de buurt zaten. Dus nu tuf ik van de een naar de ander voor de laagste prijs. Vroeger gaf ik daar niet veel om maar nu word ik er toch wel wat bewuster in. Ach ja, met de trein en bus zal ik voorlopig nog niet gaan maar ik ga zeker even een OV-chipkaart bemachtigen, je kan al bijna niet meer zonder. Mijn oom woont in hartje Utrecht en heeft geen auto. Nee.. hij kan wel degelijk auto rijden maar in hartje Utrecht is een auto bezitten niet te doen. Dus pakt hij, als het nodig is, een Green Wheels auto of de trein. Eigenlijk lijkt me dat best wel lekker zonder al die zorgen met die auto’s. Toch weer aan het denken gezet dankzij de subine ehhh… benzine prijzen!

 

Ouder worden

Nee, dit gaat niet over mijn mid-life crisis =) Ik moet er bij vertellen dat ik samen met mijn zus voor mijn vader zorg. Mijn vader heeft al bijna de leeftijd van 78 bereikt en woont nog steeds thuis. Mijn vader was altijd tegen nieuwe technologie zoals computers en dergelijke. Dat komt omdat hij altijd in de grafische industrie heeft gewerkt en altijd alles met de hand heeft gedaan. Sterker nog mijn vader is/was letterzetter van beroep, later ging hij werken voor CeHaVe waar hij de afdeling repro en postkamer heeft geleid. Na alle ontwikkelingen kun je je bijna niet voorstellen dat veel post destijds gewoon via een envelop ging en iemand elke dag 3 x op en neer ging in het bedrijf om de interne en externe post op te halen. Ik zelf heb dat ook een tijdje mogen doen en dan pas leer je een bedrijf echt kennen. Affijn, ik dwaal weer af.

Het was mijn vader die mijn eerste pc(‘s) kocht. Eerst een Commodore Vic20, later een Commodore 64 en weer wat later een XT pc. Ik ben een van die trotse mensen die kan zeggen dat hij met Windows 1.0 heeft gewerkt. Opstarten met 2 x  5.25″ floppy’s, eerst het systeem (meestal DOS) inladen en daarna Windows. Ohjee, ik dwaal weer af =)

Afgelopen zaterdag was ik (zoals gewoonlijk) bij mijn vader om te kijken of hij nog boodschappen nodig had of even iets wilde doen. Hij mag geen auto meer rijden dus dan wil hij nog wel eens ritje maken. Na een goeiemiddag, hee jij ook hier en twee koppen koffie verder zie ik de laptop van Pa op de hoek van de tafel liggen.

Tja, ondanks alle weerstand tegen de techniek was mijn vader op zijn beurt weer heel erg blij met 1 van mijn eerste pc’s waar op hij het internet surft en zelfs eens een e-mail kan versturen. Op zo’n moment ik toch trots op die man, geboren in een tijd waar een TV niet eens bestond, aan het werk is op een laptop met Windows 7. Patience is toch wel een van zijn lievelingsspelletjes. Na lange tijd heeft hij weer besloten de laptop weer te gebruiken.

Al vele malen heb ik een mobiele telefoon voor hem meegenomen, uiteindelijk heb ik me er bij neergelegd dat zo’n ding niets voor hem is. Oudere mensen weten vaak gewoonweg niet met zo’n apparaat om te gaan. Hoe vaak heb ik mensen in de winkel uit moeten leggen dat een mobiele telefoon niet uit mag als je bereikbaar wil zijn. Uit is uit en aan is aan bij sommige mensen ..zucht.. Alhoewel een iPad .. dat zou ik hem nog wel eens cadeau willen doen, dat lijkt me een uitstekend apparaat voor hem. Kan hij ook eens lekker vanuit bed even Uitzending gemist kijken of zelfs eens Skype proberen, ach dat is weer voor een volgende keer. Nadat ik de koffie heb ingeschonken zegt hij trots “Binnen 2 minuten uitgespeeld!” en we nemen samen een bakkie koffie. Gezellig!

Het nieuwe jaar

Ik zag net dat mijn laatste blog uit 2011 stamt. Helaas heb ik het erg druk gehad en inspiratie is enigzins uitgebleven. Toch heb ik veel nagedacht en besluiten genomen. En eigenlijk ook weer niet.. Tja, wat is het nou?! Eigenlijk vrij simpel, ik ga door waar ik vorig jaar mee geëindigd ben. Geen nieuwe besluiten, gewoonweg perfectioneren van de besluiten waarmee ik begonnen ben. Zaken afhandelen en pro-actief werken, ook in mijn persoonlijk leven. Wat nog meer? De telefoon zal ‘s-avonds meer uit staan en e-mails zal ik 3 x daags controleren en beantwoorden. Allemaal kleine zaken die uiteindelijk het verschil uitmaken. Verder wil ik 1 ding dit jaar gaan doen wat ik al heel lang wil; mijn motorrijbewijs halen. Gewoon om te bewijzen dat ik het kan =)

Genoeg met de goede voornemens. Op naar de volgende blog!

Blackherrie!

Eindelijk was het zover voor alle BlackBerry gebruikers … radiostilte! Of beter gezegd: internetstilte… Voor 4 dagen lang was het heerlijk rustig op mijn BB. Waarschijnlijk
heb ik geen oog voor de buitenwereld gehad want volgens de twitterberichten was
het totale chaos; moord, brand, muiterij, sociale levens aan diggelen en noem maar op..

Even voor de duidelijkheid, ik heb een BB voor het werk en ik had  geen mail, geen ping, geen whatsapp en dus ook geen internet.

 

 

 

Eerlijk gezegd, met een beetje schaamte, ik merkte het pas op dag 3. Nu moet ik er wel even bijzeggen dat ik voor het werk regelmatig op de pc zit dus klagen omdat ik geen internet heb hoef ik niet. Zoals ik al eerder zei vond ik het wel prettig die stilte. Hoe vaak zie je mensen verveeld kijken op hun telefoon, alsof hun hele leven afhankelijk is van dat apparaat. Het is dan ook begrijpelijk als die bewuste telefoon kapot gaat dat het sociale leven van die persoon helemaal aan diggelen is, vandaar dat deze mensen dan ook heel geëmotioneerd zo’n toestel inleveren bij een telefoonwinkel en elke dag bellen hoe het met hun schatje is.

Persoonlijk vond ik deze storing zoals ik al eerder zei heerlijk. Geen interruptie, geen
zinloos geping of whatsapp en geen Facebook updates. Voorheen heb ik het altijd
zonder gedaan, waarom zou ik het nu dan missen? Ik geeft toe ; het is allemaal erg handig maar nodig hebben, nee dat ook niet. Dus ik zeg: bedankt BlackBerry voor 4 dagen rust, enneh ook bedankt voor die gratis apps die ik straks mag downloaden, is het al Sinterklaas?