Koffie

WP_20150606_13_43_14_ProTerwijl ik dit schrijf heb ik net de keuken schoongemaakt. Op 15 februari is ons Pa overleden en hoewel we veel zaken hebben weggegeven heb ik toch wat praktische zaken meegenomen naar huis zoals het koffiezetapparaat en de waterkoker. Als ik het apparaat schoonmaak denk ik aan veel situaties met koffie en mijn vader. Koffie was altijd de verbindende factor voor ons twee. Gezelligheid en koffie gingen en gaan altijd hand in hand.Voor mij is koffie een vaste factor, er is altijd wel koffie voor elke gelegenheid.

Buisman

Om nog verder terug te gaan met koffie.. Toen mijn moeder nog leefde maakte ik altijd koffie voor haar klaar, daar genoot ze ook van. 3 à 4 schepjes met Buisman, even laten staan en je had precies het goede kopje koffie. In van die kleurrijke mokken of een soort van Wedgewood-achtige kopjes. Terwijl ik mijmer over andere tijden sta ik toch weer even stil bij mijn vader. Ik mis de zaterdagen nu al met een soort van koffie ritueel: eerst even kletsen over hoe het gaat en dan meteen daarna: “Zal ik eens een gezellig een lekker kopje koffie zetten?”. Meteen als ik dat zei kwam er een glimlach op zijn gezicht en als hij uit z’n hum was knikte hij meewarig.

Boxtel

De laatste maanden deden mijn zus en ik samen zijn bed verschonen, de kamer aanvegen, de douche schoonmaken enzovoorts. Maar er was altijd koffie, hoe slecht of goed zijn humeur was. Meestal als we een ritje maakten naar De Heilige Eik in Oirschot of/en naar Boxtel nam ik hem ook mee voor een koffie òf als het weer goed was voor een pilske op de markt. En dan zeiden we niet veel maar praatten we over Boxtel of hoe de markt veranderd was. En natuurlijk moest hij vertellen dat hij in de Kerkstraat geboren was en dat hij misdienaar was geweest. En dan weer lekker op pad, in de auto met de zon op je gezicht en genieten van het uitzicht. En niet alleen hij kon er van genieten. Ook ik genoot dan met volle teugen. Weg van de problemen en even iets anders, iets wat wij samen leuk vinden.

Grappig genoeg gebruik ik nu niet je koffiezetapparaat maar je waterkoker. Ik drink iets minder koffie en wat meer thee en ook daar geniet ik van. De spullen mogen verslijten maar de gedachten niet. Ik betrap mezelf dat ik af en toe moeite heb om bepaalde situaties met jou te herinneren of te herinneren hoe je reageerde of dingen deed. Uiteindelijk komen ze vanzelf weer terug samen met de goede herinneringen.

Zal ik eens een potje koffie gaan zetten Pa?

4 thoughts on “Koffie

  1. Prachtig Rob wat heb je het mooi verwoord de tijd met jullie pa dat zijn sweet memories geworden. Kostbaar ook toch,? Maar ook een geweldige troost dat jullie samen best nog wel veel met hem ondernomen hebben, dat heeft hij vast en zeker gewaardeerd. Veel nog voor hem kunnen betekenen, dat moet goed voelen nu voor jullie. Dat je hem bij nog vele kopjes koffie in een dierbare herinnering mag bewaren. Het heet niet voor niets een bakje troost groetjes Ria.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *