Bijna weer een jaar voorbij .. bedankt 2016!

Raar hoor, alweer bijna een jaar voorbij. En er is heel veel gebeurd, van diepe dalen tot grote hoogtes. Het dieptepunt waren het verlies van mijn vader, het werkeloos thuis zitten en veel onverwerkt verdriet en pijn. De hoogtepunten waren het vinden van de liefste en mooiste vrouw van de wereld, mijn persoonlijke verandering als mens en mijn vrijheid en veel rust die heb ik mogen ontvangen en natuurlijk een nieuwe baan.

2016 was en is een bewogen jaar voor mij. Na het overlijden van Pa gebeurde er veel met me. Andere perspectieven op het leven, het afsluiten van verdriet en achterom kijken en weer opnieuw beginnen. Positiviteit en genieten van het leven staat steeds vaker centraal in mijn leven. Oude dromen heb ik laten varen en ik laat nieuwe uitkomen. Soms lijkt het alsof het zo moet zijn. Investeren in jezelf word beloond en het betaald zich meer dan dubbel terug.

Ik wil graag mijn vader bedanken voor zijn wijsheid, zijn liefde en alles wat hij voor ons gedaan heeft. In de laatste paar jaren van zijn leven heb ik veel van en over hem geleerd waar ik heel dankbaar voor ben en hem uiteindelijk heb kunnen zeggen dat ik van hem hou. En ook samen met hem genieten en leuke dingen doen zoals het leven bedoeld is. Hem kunnen bijstaan in zijn donkere dagen en kunnen lachen om de gekste dingen op de leuke dagen. Daar ben ik erg dankbaar voor.

Wat er daarna nog gebeurd in 2016 is het vinden van iemand die je begrijpt, die van je houd en die er voor je is. Iets wat ik echt op de lange baan geschoven had. “Dat komt nog wel een keer..” dacht ik dan. Uren met elkaar kunnen praten met elkaar, alles met elkaar delen, elkaar helpen jezelf weer een compleet mens te maken. Ook hier ben ik erg dankbaar voor. Dank je wel lieve schat.

Het mag duidelijk zijn, 2016 was eindelijk een jaar voor mij. Ik zal er hard aan werken van 2017 net zo een jaar van te maken.

En nu ben ik gewoonweg dankbaar voor wat er in mijn leven gebeurd.

Het is zoals het is en je maakt het zelf.

wp_20160813_033

Koffie

WP_20150606_13_43_14_ProTerwijl ik dit schrijf heb ik net de keuken schoongemaakt. Op 15 februari is ons Pa overleden en hoewel we veel zaken hebben weggegeven heb ik toch wat praktische zaken meegenomen naar huis zoals het koffiezetapparaat en de waterkoker. Als ik het apparaat schoonmaak denk ik aan veel situaties met koffie en mijn vader. Koffie was altijd de verbindende factor voor ons twee. Gezelligheid en koffie gingen en gaan altijd hand in hand.Voor mij is koffie een vaste factor, er is altijd wel koffie voor elke gelegenheid.

Buisman

Om nog verder terug te gaan met koffie.. Toen mijn moeder nog leefde maakte ik altijd koffie voor haar klaar, daar genoot ze ook van. 3 à 4 schepjes met Buisman, even laten staan en je had precies het goede kopje koffie. In van die kleurrijke mokken of een soort van Wedgewood-achtige kopjes. Terwijl ik mijmer over andere tijden sta ik toch weer even stil bij mijn vader. Ik mis de zaterdagen nu al met een soort van koffie ritueel: eerst even kletsen over hoe het gaat en dan meteen daarna: “Zal ik eens een gezellig een lekker kopje koffie zetten?”. Meteen als ik dat zei kwam er een glimlach op zijn gezicht en als hij uit z’n hum was knikte hij meewarig.

Boxtel

De laatste maanden deden mijn zus en ik samen zijn bed verschonen, de kamer aanvegen, de douche schoonmaken enzovoorts. Maar er was altijd koffie, hoe slecht of goed zijn humeur was. Meestal als we een ritje maakten naar De Heilige Eik in Oirschot of/en naar Boxtel nam ik hem ook mee voor een koffie òf als het weer goed was voor een pilske op de markt. En dan zeiden we niet veel maar praatten we over Boxtel of hoe de markt veranderd was. En natuurlijk moest hij vertellen dat hij in de Kerkstraat geboren was en dat hij misdienaar was geweest. En dan weer lekker op pad, in de auto met de zon op je gezicht en genieten van het uitzicht. En niet alleen hij kon er van genieten. Ook ik genoot dan met volle teugen. Weg van de problemen en even iets anders, iets wat wij samen leuk vinden.

Grappig genoeg gebruik ik nu niet je koffiezetapparaat maar je waterkoker. Ik drink iets minder koffie en wat meer thee en ook daar geniet ik van. De spullen mogen verslijten maar de gedachten niet. Ik betrap mezelf dat ik af en toe moeite heb om bepaalde situaties met jou te herinneren of te herinneren hoe je reageerde of dingen deed. Uiteindelijk komen ze vanzelf weer terug samen met de goede herinneringen.

Zal ik eens een potje koffie gaan zetten Pa?

De Herfst is er weer!

WP_20150924_11_02_54_Pro edit2Vandaag ben ik begonnen aan het opruimen van de zomerkleren, de kast puilt uit en de helft draag ik niet. Gelukkig is een nieuwe jaargetijde begonnen, de Herfst! Iedereen heeft zo wel zijn eigen jaargetijde, de mijne is de herfst. Waarom? Tja, het weer is niet te warm, soms een mooi zonnetje, de mooie volle kleuren van groen naar mooi goudbruin.

En dan loopt het zo langzaam naar de kerst. Ook de speciale bokbiertjes die uitkomen zijn mijn favoriet. Langzaam kabbelen we dan naar de maan december waar alle feestdagen weer tesamen komen. Hopelijk is het Zwarte Piet debacle wat minder wat dat komt echt m’n strot uit. Gewoon gezellig ouderwetsch Sinterklaas vieren en een niet al te uitbundige kerst. Even geen sores maar gewoon familie, vrienden en gezelligheid zijn uitgenodigd 🙂

Ik loop weer wat vaker en maak daarbij ook weer nieuwe foto’s. Hopelijk genieten jullie daarvan!

Ik wens jullie een prettig weekend!

Groeten,

Rob

Vacatures

Solliciteren, vacatures en nog iets..

Na een lange tijd van geen inspiratie heb ik besloten weer te gaan bloggen. Op dit moment ben ik weer druk aan het solliciteren en het is niet altijd prettig om thuis te zitten. De meesten weten niet eens dat ik druk aan het solliciteren ben. De meesten weten ook niet dat ik er af en toe stapeldol van word. Elke ochtend het internet afstruinen, uitzendbureaus en mensen bellen om vervolgens rond een uur of 12 geheel afgebrand te zijn.

Helemaal funest word het als je een maand hebt mogen werken en op het eind van de maand een exit gesprek krijgt. Na een maand was het mij duidelijk wat er precies gebeurd is en ik ga geen beschuldigingen uiten, dat heeft geen zin en niemand schiet er wat mee op. Ik probeer er mijn lering uit te trekken en verder te gaan. Ik heb lang geleden al besloten om elke week een planning te volgen om naar een doel toe te werken, elke dag opstaan en kijken waar het schip strand schiet niet op..

Soms vind ik het eng mijn gevoelens en gedachten op papier te zetten om vervolgens dan te denken “Wat zullen ze er van denken..”. Dit is iets van mijzelf en wat er iemand van mag denken dat is hun zaak.

Maar om terug te komen op het solliciteren ..

Wat is dat toch met vacatures, wie stelt die dingen op? Zijn ze af en toe helemaal gek? Voor de simpelste banen heb je tegenwoordig een HBO en HBO+ opleiding nodig, als het zo verder gaat heb je een universitaire opleiding nodig om een tankstation te bedienen. Betekenen die MBO opleidingen tegenwoordig niets meer? Wat is dat toch? Ik irriteer me soms vreselijk aan zulke vacature omschrijvingen. Je moet er volgens mij ook flink doorheen kijken en durven te schrijven. Zolang de baan je aanspreekt en jezelf er ziet zitten moet je er zeker op solliciteren en niet laten afschrikken door al die terminologie en opleiding eisen.

Mijn doelen van vandaag: minimaal 2 sollicitaties, wat mensen bellen, de mail doorspitten en mijn eigen persoonlijke (papieren) administratie wegwerken. Daarna lekker op de fiets wat boodschappen doen want het is prachtig weer. En morgen verzin ik weer wat anders.

Houdoe!

Verwachtingen

Verwachtingen kunnen je hoop geven, verwachtingen kunnen je bang maken en wat als je geen verwachtingen van iets hebt? En wat als de verwachtingen van 2 partijen niet overeenkomen?

De reden waarom ik dit schrijf is omdat ik vandaag een gesprek heb gehad waarbij het woord verwachting regelmatig aan bod kwam. Mijn vader heeft op dit geen verwachtingen van zijn leven behalve koffie drinken, puzzelen, eten en slapen en dat is het. Zijn verwachtingen over het gesprek brachten hem angst. Hij sliep slecht, droomde veel in 1 nacht en was erg overrompeld door het gesprek. Hij wil zijn huis niet verlaten.

Ondanks zijn slechter worden, het vergeten, zijn roken, zijn verveeldheid en verminderde veiligheid wil hij daar blijven wonen. Enigszins snap ik dit wel anderzijds ook weer niet. Het zou zoveel beter zijn: een nieuwe omgeving, andere mensen om hem heen, constante zorg, wij (mijn zus en ik) meer rust, zijn kleinkinderen vaker op bezoek, lekker bezig zijn, nieuw huisje met de juiste faciliteiten en noem maar op.

Mijn eigen verwachtingen zijn dit jaar nog aan de slag te kunnen gaan bij een werkgever. Dat geeft mij hoop. Ik probeer elke dag 2 sollicitaties uit te doen, 3 x in de week te sporten en elke dag een half uur studeren. Toch vlot het niet maar ik blijf het doen.

Italië, Villa d'Este

Italië, Villa d’Este

Wat zijn jouw eigen verwachtingen?

Helaas heb ik nooit in het begin van mijn leven hier naar gehandeld. Ik leefde mijn leven en niemand vroeg mij wat ik later zou willen bereiken. Dit soort vraagstukken worden moeilijker, concreter en soms totaal niet meer haalbaar na verloop van tijd.

Mijn wensen zijn wat meer bescheiden en simpeler geworden, ik hoef niet veel, als ik maar gelukkig ben. Steeds dichter kom ik bij mijn doel maar des te meer frustrerend word het voor me als ik mijn doel niet behaal. Misschien moet ik er niet te veel van verwachten?

Kom, ik laat even de muizenissen voor wat ze zijn en ik plan het volgende gesprek en pen mijn verwachtingen hiervan neer.

Groeten,

PS: de foto is een mooi voorbeeld van verwachtingen, ik verwachtte namelijk niet dat deze foto zo mooi zou worden 🙂

Rob

Reisverslag van Sint Nicolaas

Sinterklaas

Sint Nicolaas en Piet doen inkopen.

Sint Nicolaas en Piet doen inkopen.

Voor kinderen van alle leeftijden die nog in Sinterklaas geloven: klik deze pagina weg, deze gekke meneer praat onzin! Voor diegenen die niet in Sinterklaas geloven: lees gerust verder..

Vroeger was het Sinterklaas feest iets speciaals. Het ging niet om de cadeaus (stiekem een beetje wel), het ging om de spanning want Sint Nicolaas kwam op bezoek met Zwarte Piet en oei oei oei als je niet braaf was geweest .. tja.. wat zou er dan gebeuren? Je had wel eens gehoord dat Zwarte Piet vroeger de kinderen mee naar Spanje nam maar ja, hoe ouder je werd, hoe meer je twijfelde.

De geur van verse speculaas, chocolademelk en pepernoten nemen mij mee naar die tijd. Stiekem was ik een beetje bang van Zwarte Piet en de Sint maar uiteindelijk vond ik ze wel leuk. Nog nooit heb ik de relatie gelegd tussen Zwarte Piet en onze donker getinte Medelanders en al helemaal niet met slavernij. Ik ben er ook van overtuigd dat 100% van de kinderen dit verband niet leggen, laat staan het slavernij verhaal kennen behalve uit Amerika.

Ik praat de discussie ook niet goed. Ja, er is vroeger (heul lang gelede) misbruik gemaakt door de Nederlanders als door de gehele wereldbevolking toendertijd. Goed was het zeker niet en ondertussen ook erg lang geleden. En ja, het mag zeker ter discussie gesteld worden. Maar ondertussen vind ik de discussie en de vormen die het aan neemt erg jammer, zoals ik al zei heb ik het verband nooit gelegd. Overigens de mensen die slavernij en racisme er nu bij halen weten zelf niet of nauwelijks hoe hun eigen geschiedenis in elkaar steekt..

Toch zou ik het zelf ontzettend jammer vinden als Zwarte Piet uiteindelijk zou verdwijnen. Al die andere Pieten varianten doen afbreuk aan het verhaal van Sint Nicolaas en Zwarte piet. Het verhaal van naastenliefde komt hierbij totaal te vervallen. Hieronder het verhaal zoals deze staat vermeld op Wikipedia:

De naastenliefde van Sint-Nicolaas

De Legenda Aurea vertelt het verhaal van een arme man, die drie dochters had. In die dagen werd van de vader verwacht, dat hij de toekomstige echtgenoot iets van waarde aanbood: een bruidsschat. Hoe hoger de bruidsschat, des te groter de kans dat een jonge vrouw een goede echtgenoot zou vinden. Zonder bruidsschat was het waarschijnlijk dat de vrouw nooit zou trouwen. Vanwege de armoede van de man waren zijn dochters gedoemd als slaven te worden verkocht. Echter, op drie verschillende gelegenheden verscheen een buidel met goud in het huis, een volwaardige bruidsschat. Van de geldbuidels, die door een open raam werden gegooid, wordt gezegd dat ze in de schoenen terecht kwamen die voor de haard stonden te drogen. Soms zijn de geldbuidels weergegeven dan wel geïnterpreteerd als sinaasappels of mandarijnen, hetgeen kan verklaren waarom de Sint uit Spanje komt. Dit verhaal verklaart ook het strooigoed en het zetten van de schoen. Drie zakjes met goud staan symbool voor Sint Nicolaas. Ook de munten van chocolade die vaak deel uitmaken van het strooigoed gaan op dit verhaal terug.

Geschiedenis van Zwarte Piet
Oorspronkelijk had Sinterklaas geen helper.[1] In 1850 introduceerde de onderwijzer Jan Schenkman in zijn leesboekje Sint Nicolaas en zijn Knecht drie nieuwe zaken, die zijn blijven hangen in de sinterklaasfolklore: een gekleurde knecht voor Sinterklaas, de intocht en de stoomboot. De knecht heeft in het boekje nog geen naam en was gekleed als een page. In 1859 werd voor het eerst een artikel gedrukt waarin hij Pieter wordt genoemd[noot 1] en in 1895 was de naam Zwarte Piet al in zwang geraakt.[noot 2][2]

Gaandeweg de 20e eeuw bedacht men dat als één Zwarte Piet leuk is, meerdere Zwarte Pieten leuker zouden zijn. Zo waren bij de eerste officiële intocht van de Sint in Amsterdam in 1934 zes Zwarte Pieten aanwezig; zes Surinaamse matrozen van een schip dat in de haven lag.[3] Ook in de rest van Nederland en in Nederlands-Indië doken in de jaren dertig meerdere Pieten op.[4][5] Na de Tweede Wereldoorlog organiseerden Canadese militairen in Nederland een Sinterklaasviering met een massa Zwarte Pieten.[6] Sindsdien wordt Sinterklaas vergezeld door vele Pieten, tegenwoordig vaak met voor ieder een eigen taak. Desondanks wordt er in liederen en verhalen nog vaak van slechts één Piet gesproken. Terwijl Sinterklaas altijd statig en gedistingeerd is, gedragen de Pieten zich als acrobaten en grappenmakers die vaak kwajongensstreken uithalen.

Bij de jaarlijkse intocht van Sinterklaas in Amsterdam is het aantal Zwarte Pieten in de loop der jaren sterk gegroeid, tot inmiddels meer dan 600 (ook vrouwelijke) Zwarte Pieten. Een experiment met ‘Gekleurde Pieten’, geschminkt in diverse kleuren, kreeg geen vervolg.

Tot ver in de tweede helft van de 20e eeuw was Zwarte Piet een niet zo slimme helper die zich van een brabbeltaaltje bediende. Toen immigratie vanuit de voormalige koloniën ervoor zorgde dat Europeanen beter vertrouwd raakten met Afrikanen, ontwikkelde Piet zich tot een respectabele assistent van de vaak verstrooide Sinterklaas. Zijn kapsel ontwikkelde zich van kroes tot krullen, zijn oorringen verdwenen op sommige plaatsen.[7]

Een andere verandering die Zwarte Piet doormaakte, was dat hij door de jaren heen steeds minder als kinderschrik ging fungeren. In de 19e eeuw werd van Zwarte Piet vaak verteld dat hij het hele jaar door voor Sinterklaas bekeek wat de kinderen deden (Alles ziet die slimme Piet, zich vergissen kan hij niet, is een zinsnede uit een sinterklaasliedje). Was een kind stout, dan liep het het risico dat het in de zak werd meegenomen naar Spanje, alwaar het zich voor de Sint moest uitsloven. Gaandeweg gingen die scherpe kanten eraf.

Vanaf medio 20e eeuw heeft Piet zich ontwikkeld tot een ware kindervriend.[8] Piet is de persoon die de pepernoten en/of ander snoepgoed uitdeelt en komt strooien. De zak heeft Piet nog wel bij zich, maar hij stopt er geen kinderen meer in. Integendeel: in de zak zit juist het strooigoed. De moderne Zwarte Piet heeft het attribuut van de roe niet meer bij zich.

Dus.. wat ga ik doen in December? Ik heb geen kinderen en hoef het feest niet te vieren. Ik zorg dat ik een lekkere brok speculaas en een handjevol pepernoten in huis heb. Ik zal wat mijmeren in het maanlicht en fantaseren dat die oude man daar ergens over het dak loopt met al zijn cadeau’s samen met zijn trouwe “knecht” Piet en de kinderen beloond. En als ik er erg zin in heb duw ik een ouderwetsche DVD en kijk ik een oude Sinterklaasfilm van voor 2014 en vier ik Sint Nicolaas op mijn eigen manier.

En wat de maatschappij er van gaat bakken met zijn regenboogpieten en weet ik al meer, succes! Ik vind mijn verhaal leuker, sfeervoller en realistisch. Maar goed, dat is mijn mening en we leven in een vrij land.

Ik wens ieder een fijn Sint Nicolaasfeest, voor grote en kleine kinderen.

(Mocht men trouwens een leuke ouderwetsche Sint Nicolaas willen boeken met leuke Zwarte Pieten in de regio Oss-Uden-Veghel en Den Bosch, neem eens kijkje op deze site: www.sintbijjeopbezoek.nl)

Vakantie ..

Wat voor velen een mooie start van een mooie zuurverdiende vakantie had moeten zijn, een hereniging met familie of een opwindende zakenreis eindigde gisteren in een rampzalig ongeluk. Het woord “ongeluk” vind ik moeilijk om te gebruiken. De beelden van gisteren spraken voor zich. Beelden uit het verre Oekraïne, brandweerlui die proberen resten en delen van mensen, koffers en ander materiaal te blussen. Ik heb ook de niets verhullende beelden gezien voordat ze gecensureerd waren, de paspoorten van vele van Nederlandse mensen, verschrikkelijk..

Op de paspoorten waren 2 Nederlandse kinderen te zien, 14 en 13 jaar.. Hoe verschrikkelijk moet het zijn om op een of andere wazig Russische zender de paspoorten van geliefden of bekenden te ontwaren.

De Boeing 777 van Malaysian airlines, de MH17 vloog over Oekraïne en zonder waarschuwing werd het vliegtuig uit de lucht geschoten met zwaar afweergeschut. Wie de schuldige is is nog onduidelijk. Het waarom is onduidelijk. Het toestel zou veel gelijkenis hebben met het Russische toestel waarmee de Russische president Poetin zich zou verplaatsen. Sterker nog, het toestel van Poetin was in de buurt op dat moment.

Ik zou het ongelofelijk vinden als de Oekraïne of Rusland hier mee weg zou komen. We leven in 2014 en dan zouden we met z’n allen beter moeten weten dan deze barbaarse middelen te handhaven.

Zeker 154 Nederlanders, 27 Australiërs, 43 Maleisiërs waaronder vijftien bemanningsleden, twaalf Indonesiërs, negen Britten, vier Duitsers, vijf Belgen, drie Filipijnen en een Canadees zijn hierbij omgekomen. Mannen, vrouwen en kinderen.

Vandaag hangt er een zwarte wolk om de wereld heen. Velen zullen deze donkere dag omcirkelen in hun agenda.

Onze gedachten gaan uit naar de mensen die gestorven zijn in de Oekraïne vanwege een zinloze daad en het grote verdriet wat hiermee veroorzaakt is. Wij leven met jullie mee.

Hardlopers zijn doodlopers

Hardlopers zijn doodlopers!“Hardlopers zijn doodlopers”

Eigenlijk heb ik deze uitspraak nooit begrepen maar goed, ik vond het wel een pakkende titel. Sinds enige tijd doe ik aan hardlopen.

Na een tijd van stress en spanning had ik de behoefte om naar buiten te gaan, iets te doen, je hoofd leeg kunnen maken. Ik heb daar altijd wel problemen mee gehad. Ik herinner mij een vakantie in Kreta met een toenmalige vriendin, ik was 2 dagen compleet over de rooie, ik kon er niet van genieten. Na dag 3 was ik er zo klaar mee en kon ik pas weer verder .. Affijn, ik ga geen oude koeien uit de sloot halen maar dan weet je waar ik het over heb, zaken van je afzetten en verder gaan, eerder kun je je niet ontspannen.

Deel 1, de voorbereiding
Hardlopen.. tja, hoe ga je dat aanpakken? Ik heb eerst maar eens gekeken hoe ik dat in de praktijk kon brengen. Het eerste wat ik begreep van mijzelf is dat ik begeleiding nodig heb, een schema en iets wat dat voor mij in de gaten houd. Al eerder was ik bezig met apps voor het hardlopen maar ik snapte daar niet veel van. Na een selectie van 3 apps en veel uitproberen wist ik 1 ding, de app moest mij live coachen en 1 app was hier geschikt voor, die van looptijden.nl. Via de site de schema’s bekeken en via de app geactiveerd. Meteen werd er een compleet schema gemaakt en gepland. Het enige wat IK hoefde te doen is het simpelweg volgen. Deel 1 planning was al gedaan.

Deel 2, waar?
Het liefst wil ik in de natuur lopen, heerlijk rustig en zonder andere mensen. Op dat moment wil ik alleen zijn. De keuze was snel gemaakt, de bossen en heide bij Mook.

Deel 3, de uitvoering
Uiteindelijk de stoute (ren-) schoenen aangetrokken en gegaan. De app aangezet en lopen maar. Ik had mezelf al wat stretch oefeningen aangeleerd via Youtube (lang leve internet!). Het ging lang niet slecht en ik kon redelijk de oefening uitlopen. Het programma bestaat uit een interval training opgebouwd voor 3 km. De eerste 2 keer was ik gigantisch buiten adem en had ik slecht gekeken naar de voeding. Uiteraard weet ik dat je 2 uur voor je training gegeten moet hebben maar WAT ik dan mocht eten was me ook nog niet helemaal duidelijk. Nu weet ik dat je voeding tot je moet nemen die langzaam energie afgeeft, denk aan een boterham met pindakaas o.i.d.

Deel 4, perfectioneren
Met de laatste trainingen is het me nu duidelijk hoe ik het prettigst loop en hoe ik het aan moet pakken. Ook heb ik meteen wat basic kleding aangeschaft zoals ademende shirts, ademend ondergoed, ademende broeken en ademende jas. Dat had ik trouwens al eerder kunnen doen toen ik nog aan het fitnessen was, wat is dat prettig lopen met de juiste uitrusting!

Ik bemerk dat ik mezelf moet bedwingen om niet meteen weer de deur uit te gaan, blijkbaar werkt het verslavend. Ik hoop dat ik het hardlopen in mijn ritme kan houden en dat het me lukt langere afstanden (goed) te lopen.

Voorlopig blijf ik lopen want lopen kun je altijd en overal!

Mocht je een uitgeputte kerel in sportkleding tegenkomen op de Mookse heide of in de buurt van Zwanenveld, de kans is groot dat ik het ben!

Feestdagen

sparklink4Wie hoor ik daar kloppen?? Oh, de feestdagen staan voor de deur… Sorry, een flauw grapje maar het is wel zo. Als ik dit schrijf is het kerstavond. Kerst vind ik altijd een mooie tijd maar ik denk ook veel na deze dagen. Wat heb ik het hele jaar nu gedaan? Hoe zouden bepaalde dingen verlopen zijn als… Wat is nu precies de kerstgedachte? Soms zou je dat bijna vergeten als je overvolle winkels ziet.

Vroeger toen ik nog in de detailhandel werkte kon ik er bijna letterlijk van over mijn nek gaan. Al die mensen aan het voordringen voor de koopjes van de week, de laatste dingen voor elkaars neus graaien, de vreetfestijnen.  Vanaf dat moment sta ik eigenlijk elke kerst wel even stil en denk ik na over van alles en nog wat. Ik denk bijvoorbeeld aan mijn vader die nu stilletjes aan zeer oud aan het worden is, mijn moeder die veel te jong gestorven is, de familie die ik niet of nauwelijks zie (ooms/tantes/neefjes/nichtjes) . Of ik tevreden ben met mijn leventje, alle ellende die ik om me heen zie. Ook zie ik de mooie dingen zoals mensen die elkaar helpen, de buurvrouwen in de flat die elkaar helpen met het kerstdiner of elkaar helpen met boodschappen.

Wat vieren we nu eigenlijk? Ik ben katholiek opgevoed en vier dan eigenlijk de geboorte van Jezus Christus. Het is dan ook meer uit melancholische overweging dat ik kerstmis vier. Ik denk eerlijk gezegd niet na over de geboorte van Jezus Christus maar denk meer na over wat je beter kan doen in je leven, je doen en laten.

Op 1e en 2e kerstdag ben ik net zoals iedereen denk ik, genieten van wat lekker eten, kerstfilms kijken, tijd met familie spenderen. Daar geniet ik dan ook van.

Raar genoeg val je na de kerst toch weer in een klein dipje, het weer blijft koud, de zon laat zich weinig zien en werk gaat gewoon door.

Maar na weer een aantal nieuwe beloftes aan mezelf gemaakt te hebben gaan we er weer stevig tegenaan!

Iedereen het allerbeste gewenst voor 2014 en lets go!

 

 

Aan de slag!

Tot mijn schaamte moet ik bekennen dat ik al een hele tijd geen blog heb geschreven. Reden? Geen idee eerlijk gezegd.. Eind 2012 heb ik een aantal beslissingen genomen. Klinkt misschien heel cliché maar ik ben flink gaan nadenken. Wat wil je? Wat kan je? Tja, ik heb nooit geweten wat ik wilde, wèl wat ik NIET wilde. Ach zo kom je wel ergens maar doelen stellen? Nee, eerlijk gezegd niet.

Voor 2013 heb ik mezelf een aantal doelen gesteld.

Verbeteren van mijn professionele kwaliteiten. Makkelijk gezegd maar in ieder geval heb ik eind 2012 mijn NEVI-MIL gehaald waar ik erg blij mee ben. Nu probeer ik mijn dagelijkse werkzaamheden te stroomlijnen en mijn kwaliteiten te verbeteren.

Ik wil graag een eigen plekje kopen. Begin dit jaar ben ik begonnen met een afspraak bij de hypotheker om te kijken wat mijn mogelijkheden zijn om een eigen plekje te kunnen kopen. Nooit gedacht dat ik zo graag een eigen plek wilde hebben, een eigen huis of appartement wat mijn eigendom is.

Een nieuwe relatie. Tja, deze kan je niet forceren. Ik heb de laatste jaren veel nagedacht en na mijn laatste relaties ben ik tot de conclusie gekomen dat een relatie hard werken is. De juiste vrouw tegenkomen? Ik houd alle opties open en kijk goed om me heen maar als ik niets doe met de bovenste twee resoluties dan heeft deze zeker geen zin.

Mezelf respecteren en accepteren. Het leven is zoals het is en je bent wie je bent. Ik ben een gewone jongen en af en toe iets te lief. Nee zeggen is ook een ding wat ik moeilijk kan omdat ik graag mensen wil helpen echter iedereen te vriend houden lukt niet en is ook onhaalbaar.

Familie. Mijn familie is mij dierbaar. Voorheen nooit beseft totdat je relaties “mislukken” en ik er achter kom dat familie er altijd voor je is. Ik heb ontzettend veel respect voor mijn zus, zwager, vader en mijn beste vriend. Nu pas besef ik hoe belangrijk relaties voor mij zijn.

Klinkt allemaal zwaar? Nee, dat valt mee. Het zijn zaken waar ik al lang mee bezig ben. Of ik het op een blog moet zetten? Ja, het is tenslotte mijn blog en zo zet ik zaken op een rij.

Een ding ben ik nog vergeten : genieten! En zo snel mogelijk =)

Om terug te komen op het begin, ik heb mijn tijd besteed aan veel nadenken, doen en iets minder tijd aan bloggen maar dat gaat ook meer worden.

Tot de volgende blog!